1. Το ζέσταμα και το στρέτσινγκ πριν (και πολλές φορές μετά) την προπόνηση ή το παιχνίδι, είναι απαραίτητο. Επίσης πολύ σημαντικό όσο σημαντική είναι και η ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό σας για την προστασία σας. Αρχικά (και αν δεν είστε συνηθισμένοι, ίσως να την βρείτε μια βαρετή ρουτίνα, που όμως στην πορεία θα γίνει μια  ευχάριστη «ιεροτελεστία  που όχι μόνο θα σας βοηθήσει να εξοικειώστε το σώμα σας στις ανάγκες του αθλήματος (π.χ την ελαστικότητα σας) αλλά και να προσαρμόζει την θερμοκρασία του σώματος σας στην εκάστοτε εξωτερική (π.χ σε πολύ κρύο καιρό). Πάνω από όλα θα ελαχιστοποιήσετε τις πιθανότητες τραυματισμού σας. Αυτή είναι μια βασική αρχή που θα πρέπει να τηρείτε καθόλη την διάρκεια της τεννιστικής σας πορείας.
«Παιρνει Χρόνο»

2. Ας είστε ρεαλιστές και όχι αυστηροί με τον εαυτό σας. Θα χρειαστεί πολύς χρόνος και πολλές επαναλήψεις (επαφές με την μπάλα/χτυπήματα) για να υπάρξει ορατή βελτίωση.
«Παιρνει Χρόνο»

3. Η επανάληψη είναι η μητέρα της γνώσης. Περισσότερες επαναλήψεις= μεγαλύτερη εξοικείωση.
«Παιρνει Χρόνο»

4. Τα λάθη είναι καλοδεχούμενα. Θα πρέπει να συνηθίσετε στο γεγονός ότι θα υπάρχουν 2 ειδών λάθη: i) Αυτά που θα μπορείτε να τα διορθώσετε και να τα επηρεάσετε ii) και αυτά που δε θα μπορείτε να κάνετε και πολλά.
«Παιρνει Χρόνο»

5. Να είστε ελαστικοί με τον εαυτό σας, χαλαρώστε και αφήστε το σώμα και το μυαλό να απορροφήσουν τις πληροφορίες που δέχονται.
«Παιρνει Χρόνο»

6. Το μυαλό μπορεί να επεξεργαστεί και να καταλάβει τις πληροφορίες που δέχεται 5 φορές πιο γρήγορα από ότι το σώμα που δεν προσαρμοζεται άμεσα.
«Παιρνει Χρόνο»

7. Μην ξεγελαστείτε με διάφορα «διαφημιστικά» που σας υποσχονται οτι θα παίζετε σαν επαγγελματίες μέσα σε 20 λεπτά.
«Παιρνει Χρόνο»

8. Ο προπονητής σας είναι και ο μέντοράς σας. Θα σας μεταδώσει τις γνώσεις και την εμπειρία του αλλά θα φτιάξετε το δικό σας στύλ με την πάροδο του χρόνου. Μη το βιάσετε όμως.
«Παιρνει Χρόνο»

9. Δεν έχει σημασία αν προορίζετε τον εαυτό σας για ένα απλό ερασιτέχνη ή έναν πρωταθλητή. Η βάση, η «ρουτίνα» εκμάθησης, ο πυρήνας, είναι – και θα πρέπει- να είναι ίδια για όλους. Αυτό που αλλάζει είναι οι ώρες δουλειάς, τα επιπεδα δυσκολίας και οι απαιτήσεις που ξεχωρίζουν τις δύο αυτές κατηγορίες.  Δεν είναι υπέροχο να σκεφτεί κανείς πως, από τα ίδια μικρά βήματα ξεκίνησαν όλοι οι μεγάλοι παίχτες του παγκοσμίου τένις;
«Παιρνει Χρόνο»

10. Μάθετε την τέχνη της υπομονής. Όταν η επίτευξη του στόχου σας ωθεί στο άγχος και την ανησυχία, δείξτε πειθαρχία. Η ανυπομονησία τρέφει την ανησυχία, τον φόβο και την αποθάρρυνση. Η υπομονή δημιουργεί αυτοπεποίθηση, αποφασιστικότητα και λογική αντιμετώπιση, που στο τέλος οδηγεί στην επιτυχία.
«Παιρνει Χρόνο»

Μαρία Μακράκου

Η Μαρία Μακράκου έχει μια μακρόχρονη εμπειρία στο χώρο του τένις που ξεκίνησε από τα 8 της χρόνια ως αθλήτρια με συμμετοχές στην Εθνική ομάδα και συνεχίζεται μέχρι σήμερα ως προπονήτρια ιδιαίτερων μαθημάτων αντισφαίρισης. Μπορείτε να επικοινωνήσετε με τη Μαρία στο mmakrakos@gmail.com και να τις θέσετε οποιαδήποτε ερωτήματα. Αναλυτικό βιογραφικό της Μαρίας είναι διαθέσιμο στη σελίδα αυτή.

Η ένταση, η σωματική έξαρση,η κορύφωση της αδρεναλίνης, είναι μερικά από τα συναισθήματα που μπορεί να σου ξυπνήσει μια παρτίδα τέννις. Το γήπεδο, η επαφή με την μπάλα, η αίσθηση του έντονου ανταγωνισμού, η έντονη ενεργοποίηση του σώματος και του μυαλού,η επίμονη προσπάθεια για την επίτευξη του τελικού στόχου. Ακούγεται περίεργο έτσι δεν είναι?

Ξανά-υπογραμμίστε πως δεν έχει σημασία αν παίζεται αυτή η παρτίδα σε ένα συνοικιακό γήπεδο ή στο Ολυμπιακό στάδιο, ή στο Wimbledon. Η νοοτροπία όπως έχουμε πει πρέπει να είναι η ίδια. ‘Αρα τα συναισθήματα θα είναι τα ίδια. Το μόνο που αλλάζει στους επαγελματίες είναι απλά ο βαθμός αυτής της κλίμακας των συναισθημάτων. Αυτό λοιπόν ήδη το έχω τονίσει αρκετές φορές και θα το κάνω συνέχεια,ακόμα και αν αυτό φτάνει να γίνεται κουραστικό.

Για να υπάρξει όμως αυτή η κλίμακα των συναισθημάτων, σε ένα τέτοιο ιδιαίτερα βαθμό, θα πρέπει ένας παίχτης, να μπορεί να κινηθεί κυριολεκτικά και μεταφορικά μέσα στο μυαλό του και να παίξει νοητικά χωρίς την μπάλα. Είναι άκρως σημαντική, ίσως η σημαντικότερη, η κίνηση μέσα στο γήπεδο χωρίς την μπάλα και χωρίς την ρακέτα. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως η ρακέτα είναι το βοήθημα, το εργαλείο-το μέσον- και έτσι κυρίαρχοι είμαστε εμείς. Μπορούμε να την «τιθασεύσουμε» και να την χειριστούμε όπως θέλουμε. Παρόλο που έχει και η ίδια τις σημαντικές λεπτομέρειές της και χρήζει προσοχής, για την ώρα ας την βάλουμε στην λίστα αναμονής.

Στα περισσότερα αθλήματα που είναι ατομικά αλλά αντιμετωπίζουν ένα αντίπαλο, η διαδικασία εκμάθησής τους γίνεται πάντα στην αρχή και για αρκετό χρονικό διάστημα χωρίς τα ανάλογα βοηθήματα. Πάρτε για παράδειγμα το ποδόσφαιρο. Στην Βραζιλία τα παιδιά που ξεκινούν, για 6 μήνες προπονούνται σε θαλάσσια άμμο χωρις την  μπάλα. Στο Kick Boxing για 5 με 6 μήνες οι αθλητές προπονούνται χωρίς γάντια και έξω από το ring παίζοντας μόνο με το σώμα και τις «σκιές».

Είτε διαλέξεις να είσαι επιθετικός σαν παίχτης είτε αμυντικός θα πρέπει να θυμάσαι πως η επίθεση είναι πιο δύσκολη να «μαθευτεί» από την άμυνα όπου η ίδια προ- υπάρχει θα λέγαμε σαν ένστικτο μέσα στον κάθε άνθρωπο. Είναι η πρώτη αντίδραση που εξωτερικεύεται αν έρθει αντιμέτωπος με τον κίνδυνο, τον φόβο, την απειλή. Πολύ πιο δύσκολα θα επιτεθεί, ενώ θα αμυνθεί σχεδόν φυσικά.

Δουλέυοντας την κίνηση χωρίς την μπάλα, δουλέυουμε αυτήν την παραπάνω σειρά και σταδιακά την αλλάζουμε έτσι ώστε η αντίδρασή μας επιθετικά να έρχεται πρώτη.

Για να το κάνουμε πιο ξεκάθαρο, όταν μιλάμε για άμυνα και επίθεση δεν αναφερόμαστε στην τεχνική και τον τρόπο παιξίματος.  Μιλάμε για την συμπεριφορά μας και την ψυχική μας προδιάθεση (Attitude), τον τρόπο του «σκέπτεσθαι». Προσοχή όμως, μπορεί να σκέφτεσαι επιθετικά και να παίζεις αμυντικά (τεχνικά), ή πάλι να σκέφτεσαι επιθετικά και να παίζεις και επιθετικά αλλά σε καμμία περίπτωση δε θα πρέπει να επιτρέπεις το μυαλό σου να σκέφτεται αμυντικά. Εδώ είναι το κλειδί.

Ας ξαναγυρίσουμε λοιπόν στο νοητό παιχνίδι μας και ας πάρουμε το γήπεδό μας.

Τι σημαίνει επίθεση- επιθετικός παίχτης:

i) Δεν περιμένεις την μπάλα να έρθει προς τα εσένα αλλά κινείσαι εσύ προς αυτήν.

ii) Η αναμονή σου κατά τη διάρκεια,είναι ακριβώς στην γραμμή της baseline, λίγο πιο μπροστά ή ακριβώς πίσω από αυτήν, ποτέ όμως πολύ πίσω, πάνω από 3 βήματα.

iii) Τα χτυπήματα γίνονται σε 1^ο χρόνο, που σημαίνει πως μόλις η μπάλα χτυπήσει το γήπεδο, πριν προλάβει να πάρει το μέγιστο ύψος (Σχήμα 2)

iv) Ακόμα και αν βρίσκεσαι σε δυσμενή θέση, να μπορείς με την κατάλληλη τοποθέτηση του σώματος να αντιστρέφεις την κατάσταση.

v)    Η κίνηση μέσα στο γήπεδο είναι πάντοντε διαγώνια και κάθετη- ποτέ παράλληλη με την μπάλα (Αυτό ισχύει και όταν η μπάλα αναγκαστικά μας βγάζει πίσω από την baseline-όπως φαίνεται στο Σχήμα 1).

Αντιστοίχως, άμυνα- αμυντικός παίχτης σημαίνει:

i) Πάντα περιμένεις την μπάλα να έρθει σε σένα.

ii) Η αναμονή σου κατά τη διάρκεια είναι πολύ πίσω από την baseline και ότι και αν γίνει εσύ παραμένεις εκεί.

iii)  Τα χτυπήματα γίνονται σε 3^ο χρόνο,που σημαίνει, πως η μπάλα, αφού ήδη έχει χτυπήσει μια φορά στο γήπεδο έχει πάρει την τελική της καμπύλη προς το έδαφος,λίγο πριν χτυπήσει το γήπεδο για δεύτερη φορά (Σχήμα 2).

iv) Η κίνηση στο γήπεδο είναι παράλληλη με την μπάλα.

Τώρα ας δούμε πως μπορεί να δουλευτεί σωστά αυτή η νοοτροπία.Μερικές προτεινόμενες ασκήσεις όπως παρακάτω:

Πεταλούδα: Βρίσκεσαι στη baseline ακριβώς επάνω στη γραμμή. Δες το Σχήμα 1 και τα βέλη που θα σε κατευθύνουν. Αρχικά προσπάθησε σε ένα γρήγορο χρόνο να κάνεις όπως δείχνει το σχήμα. Αρχικά κάνε το απλά για να δεις πως πρέπει να κινηθείς. Δηλαδή από την baseline, πάντα με το σώμα μπροστά να μη γυρίζετε ποτέ πλάτη ακολούθα τα βέλη. Βάλε κάποια σημάδια π.χ κώνους ή μπάλες. Ακούμπησε τα σημεία με την άκρη του χεριού σου και κατευθύνσου πίσω στη baseline είτε με πλάγια (κάθετα βήματα), είτε με προς τα πίσω. Απαραίτητη προϋπόθεση πως δεν ξεκινάς ενώ το σώμα σου βρίσκεται σκίνητο. Δώσε 5-6 δευτερόλεπτα στον εαυτό σου να προετοιμαστεί με επιτόπου πηδηματάκια.

Επέλεξε να κάνεις σετάκια πχ των 3 ή των 5. Έπειτα χρονομέτρησε τον εαυτό σου και κράτα αρχείο. Κάνε το 2-3 φορές την εβδομάδα αναλόγως με τις ώρες που διαθέτεις για το τέννις ή/ και την γυμναστική. Έτσι θα βλέπεις και θα καταγράφεις την βελτίωσή σου. Βάζε πάντα και ένα χρόνο ως όριο για να το χειριστείς σωστά και να μπορείς έτσι να βλέπεις την πρόοδο.

Η ίδια άσκηση ισχύει και για την ανάποδη πεταλούδα. Δηλαδή στα σημεία που κινείσαι πίσω και κάθετα στην baseline. Οι προϋποθέσεις οι ίδιες. Ιδανικά θα συμπεριλαμβάνεις στην άσκηση και την κανονική κίνηση στην πεταλούδα αλλά και στην αντίστροφη.

Μια δεύτερη άσκηση, για να μπορέσει κάποιος να μάθει αυτήν την «επιθετική συμπεριφορά», είναι η εξής (Βάλτε κάποιον που γνωρίζει από τέννις έτσι ώστε να μπορεί να γίνει σωστά).

Πεταλούδα 2: Ο συμπαίχτης λοιπόν ας σταθεί κοντά στην service line και ας στοχεύει στις γωνίες και στα σημεία που εσείς έχετε τοποθετήσει από την προηγούμενη άσκηση τους κώνους ή τις μπάλες. Χωρίς ρακέτα και μόνο με το σώμα και τα γρήγορα πόδια σας, να κινείστε εσείς προς την μπάλα, πάντα κάθετα και όχι παράλληλα. Σε συνεννόηση με τον συμπάιχτη σας να φτιάξετε την άσκηση, για παράδειγμα τον αριθμό των σετ και πάντα με μετρήσιμο χρόνο.

Πάντα θυμόμαστε πως η πλάτη ειδικά στην κανονική πεταλούδα δε γυρίζει ποτέ προς στον αντίπαλο και όλες οι κινήσεις με πλάγια η/και πίσω βήματα.

Καλή αρχή!

Η Μαρία Μακράκου έχει μια μακρόχρονη εμπειρία στο χώρο του τένις που ξεκίνησε από τα 8 της χρόνια ως αθλήτρια με συμμετοχές στην Εθνική ομάδα και συνεχίζεται μέχρι σήμερα ως προπονήτρια ιδιαίτερων μαθημάτων αντισφαίρισης. Μπορείτε να επικοινωνήσετε με τη Μαρία στο mmakrakos@gmail.com και να τις θέσετε οποιαδήποτε ερωτήματα. Αναλυτικό βιογραφικό της Μαρίας είναι διαθέσιμο στη σελίδα αυτή.

Βασική προϋπόθεση για οποιονδήποτε θα ήθελε να ασχοληθεί με το τέννις ή ασχολείται ήδη, είναι το λεγόμενο “Attitude”. Αν προσπαθούσαμε να το μεταφράσουμε στην πραγματική έννοια θα είχαμε την λέξη συμπεριφορά ή προδιάθεση. Αν τώρα, το δούμε λίγο πιο εστιασμένα ερχόμαστε στο “Attitude of Mind” όπου αυτό σημαίνει Ψυχική Προδιάθεση, ο τρόπος του «σκέπτεσθαι». Η Αντισφαίριση είναι ένα άθλημα δύσκολο και σκληρό, ανήκει στην κατηγορία των αθλημάτων έντασης (ψυχικής και σωματικής), ψυχολογίας και δυνατού ανταγωνισμού.

Ο γνωστός αθλητικός ψυχολόγος Dr. Glyn Roberts, δήλωσε πως οι περισσότεροι από αυτούς που εγκαταλείπουν το τέννις, ιδιαίτερα σε πολύ μικρή ηλικία, είναι γιατί έχουν ώς κυρίαρχο ή μοναδικό τους στόχο την νίκη. Το ότι βασίζεσαι στον εαυτό σου καθαρά, αρκεί από μόνο του να κάνει τον βαθμό δυσκολίας ακόμα μεγαλύτερο. Λανθασμένα όμως, όσοι ασχολούνται, ξεκινούν πάντα με στόχο την «νίκη». Αυτός είναι ο απώτερος στόχος, ΝΑΙ, αλλά για να επιτευχθεί αυτό χρειάζονται τα κατάλληλα εργαλεία, τα σωστά συστατικά. Δίνοντας μηδαμινή σημασία στην σωστή εκμάθηση του αθλήματος όπως και στην νοητική-πνευματική και ψυχική δριμύτητα (Mental Edge)-τα πλέον βασικά συστατικά απαραίτητα προς την επιτυχία- ο στόχος δε μπορεί να επιτευχθεί. Μόνο με την σωστή δουλειά επάνω σε αυτά έρχεται – σαν φυσικό αποτέλεσμα πλέον- η «νίκη».

Συνοψίζοντας, θα ενώσουμε την έννοια της ψυχικής προδιάθεσης (Attitude) που αναφέραμε στην αρχή και την έμφαση που πρέπει να δοθεί στην σωστή εκμάθηση και την νοητική δριμύτητα (Mental Edge) και θα έχουμε έτσι ένα τύπο εξίσωσης:

{Attitude= (Techniques/ Tactics+ Mental Edge} = WINNING

Έχουμε τώρα λοιπόν μια ιδέα, γιατί ίσως πολλοί να εγκαταλείπουν την προσπάθεια σε πρώϊμο στάδιο;Η πολύωρη δουλειά, η πειθαρχία, η «δέσμευση», φτάνουν τα σημεία της εξουθένωσης. Είναι το τέννις «φτιαγμένο» για «δυνατούς λύτες»; για όσους θέλουν και προσπαθούν τα δύσκολα; Την απάντηση την αφήνω στον αναγνώστη..

Βάλτε τώρα στο μυαλό σας δύο τελείως διαφορετικές φιγούρες από δύο τελείως διαφορετικά είδη αθλητισμού. Σκεφτείτε έναν σκακιστή και έναν Sprinter (δρομέα). Δουλειά του σκακιστή είναι να ακονίζει συνεχώς το μυαλό του, να δουλεύει συνεχώς την στρατηγική του και τον τρόπο σκέψης του, την νοητική του δριμύτητα, την αυτοσυγκέντρωση. Ο sprinter με την σειρά του δουλεύει πολύ την φυσική του κατάσταση,την αντοχή, την επιτάχυνση, την έκρηξη, την ταχύτητα, το πάθος και την ένταση για το τελικό αποτέλεσμα- τη γραμμή του τερματισμού. Για αυτόν σύμμαχος αλλά και αντίπαλος είναι ο δείκτης του ρολογιού. Δέκα χρόνια δουλειάς για δέκα δευτερόλεπτα.

Παίρνοντας τώρα αυτές τις δύο μορφές, ενώνοντας τες σε μία μονάδα, έχουμε το εξής αποτέλεσμα:

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ, ΤΟ ΤΕΝΝΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΔΥΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΩΝ ΠΕΔΙΩΝ.

ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΤΟ ΑΚΟΝΙΣΜΕΝΟ ΜΥΑΛΟ, Η ΑΥΤΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ, Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΟΥ ΣΚΑΚΙΣΤΗ, Η ΕΝΤΑΣΗ, Η ΨΥΧΙΚΗ ΠΡΟΔΙΑΘΕΣΗ ΚΑΙ Η ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΕΑ

Όσοι ασχολούνται ήδη θα ξέρουν πως το τέννις είναι ένα «παρεξηγημένο» άθλημα. Ο περισσότερος κόσμος θεωρεί πως, ο βαθμός δυσκολίας είναι μηδενικός και αυτό γιατί ο οποιοσδήποτε θα μπορούσε να πάρει μια ρακέτα και μερικές μπάλες και να παίξει. Βεβαια, μπορούμε να υποθέσουμε πως ο καθένας θα μπορούσε να επιχειρήσει κάτι ανάλογο σε κάποιο άλλο άθλημα. Εκτός από τους βέβαιους τραυματισμούς, δε θα μπορούσε να λάβει οτιδήποτε άλλο.  Σκεφτείτε την θάλασσα. Όλη η ομορφιά κρύβεται στο βυθό. Αντίστοιχα με το τέννις, η ομορφιά δεν βρίσκεται στην επιφάνεια αλλά στο βάθος. Και για να γευτεί κανείς αυτήν την ομορφιά θα πρέπει να πάρει «μεγάλη ανάσα».

Πρέπει κανείς να σκέφτεται με τον τρόπο που περιγράφεται σε ολόκληρο το κείμενο. Δεν έχει σημασία αν δεν ασχολείστε επαγγελματικά και δεν θέλετε να γίνετε ο επόμενος Pete Sampras ή η επόμενη Steffi Graff. Η νοοτροπία πρέπει να είναι η ίδια για να μπορέσετε έτσι και να το μάθετε σωστά αλλά πάνω από όλα να μπορέσετε να το ευχαριστηθείτε.

Η Μαρία Μακράκου έχει μια μακρόχρονη εμπειρία στο χώρο του τένις που ξεκίνησε από τα 8 της χρόνια ως αθλήτρια με συμμετοχές στην Εθνική ομάδα και συνεχίζεται μέχρι σήμερα ως προπονήτρια ιδιαίτερων μαθημάτων αντισφαίρισης. Μπορείτε να επικοινωνήσετε με τη Μαρία στο mmakrakos@gmail.com και να τις θέσετε οποιαδήποτε ερωτήματα. Αναλυτικό βιογραφικό της Μαρίας είναι διαθέσιμο στη σελίδα αυτή.

Right Handed, 2 hands both sides

19.09.1982

Η πρώτη μου επαφή με ρακέτα ήταν στην ηλικία των 8 χρόνων όπου και γνώρισα τι θα πει «τέννις», παρόλα αυτά δεν ήταν το ιδανικό για μένα τότε. Στα 10 μου όμως, όταν  έφερε ο μπαμπάς μου μια ρακέτα- δώρο από την Αμερική τότε το κλικ έγινε και μια σχέση πολλών χρόνων γεννήθηκε. Ξεκίνησα ενταντικά, στα γήπεδα του Π.Φαλήρου, στην Αθήνα όπου προπονητής μου ήταν ο πατέρας μου. Ο ίδιος επέμενε πως θα χρειάζομαι καθημερινά πολλές ώρες προπόνησης μιας που έπρεπε να αντικαταστήσω τον χαμένο χρόνο ωρών που θα έπρεπε ήδη να έχω στο ενεργητικό μου αν ήθελα να γίνω επαγγελματίας. Από εκείνη τη στιγμή, ήμουν σίγουρη για το τι ήθελα να ακολουθήσω στην πορεία της ζωής μου. Οι προπονήσεις πολύωρες καθημερινά, υπήρχαν και ημέρες που γυρνούσαμε στις 3 το πρωί από το γήπεδο. Έπρεπε να ανήκω και σε κάποιον όμιλο και έτσι γράφτηκα στο Α.Ο.Π.Φ με προπονητή τότε τον Κο Κονετά Αντώνη και έτσι μοίραζα τις ώρες μου με την ομάδα και μόνη μου. Το πρώτο τουρνουά ήρθε 8 μήνες αργότερα, όπου έφτασα μέχρι τον προημιτελικό ενώ προπονητές και γονείς μιλούσαν για το πώς μπορεί κάποιος μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα να παίζει σε αγώνες και να κερδίζει.

Οι εντατικοί ρυθμοί συνεχίζονταν εμείωτοι ενώ η αγάπη μου για το άθλημα μεγάλωνε ολοένα και περισσότερο. Αμέσως μετά έρχεται το τουρνουά στα γήπεδα του Ο.Α.Α (Αντισφαίριση Αθηνών) ,όπου παίζοντας στην κατηγορία κάτω των 12 για πρώτη φορά , επισήμως πλέον, φτάνω εώς τους 8 όπου και βρίσκομαι αντιμέτωπη για πρώτη φορά με την τότε πιτσιρίκα Λένα Δανιηλίδου του Ομίλου Θεσσαλονίκης. Επόμενος στόχος το 1^ο τουρνουά της χρονιάς με βαθμολογία και η πρώτη μου μεγάλη εμφάνιση. Ξεκινώντας από τα προκριματικά, φτάνω στον τελικό όπου για 2^η φορά συναντώ την Λένα Δανιηλίδου. Παραλαμβάνω το κύπελο του φιναλίστ αλλά αυτό δε με πειράζει καθόλου και συνεχίζω ακάθεκτη. Σήμα κατατεθέν τα 2 χέρια και το στυλ της Monica Seles μιας που ήταν μεγάλη έμπνευση και για μένα και το παιχνίδι μου. Παρακολουθούσα ώρες βίντεο καταγράφωντας τον τρόπο παιχνιδιού, την ψυχολογία, την τεχνική και πάνω από όλα το ήθος της αθλήτριας. Ο πατέρας μου, πάντα μου θύμιζε πως πρέπει να είμαι πάνω από όλα αθλήτρια και μετά οτιδήποτε άλλο.

Σειρά έχει το τουρνουά της Κρήτης όπου εκεί, αν και για 1^η μου φορά, στον 1.5 χρόνο που παίζω τέννις βρίσκομαι στο Νο.2 του κυρίως ταμπλό, μια δηλητηρίαση στο στομάχι όμως με κρατάει εκτός συναγωνισμού.  Ακολουθούν Πανελλήνια και Διασυλλογικά. Καταφέρα σε ηλικία 13 ετών να κληθω στην Εθνική Ομάδα και να έχω την τύχη και την τιμή να βρεθώ με πολλά ονόματα του χώρου, όπως Νίκος Ροβάς, Γιώργος Κυβερνήτης, Κωνσταντινος Γώγος,Χριστίνα Ζαχαριάδου και πολλοί άλλοι. Προπονητής μας τότε ο  Ρουμάνος Andrei Dirzu ο οποίος υπήρξε επαγγελματίας αθλητής στη δεκαετία του 80 και είχε φτάσει μέχρι το 189 της παγκόσμιας κατάταξης. Γυμναστής και υπεύθυνος φυσικής κατάστασης ο Γιώργος Καπερώνης αθλητής του Στίβου και πρωταθλητής στο μήκος.

Το 1994 βρίσκομαι στην Καλιφόρνια της Αμερικής όπου για τους 3 μήνες του καλοκαιριού, προπονούμαι στο Advantage Tennis Academy.

Το 1995 βρίσκομαι στο Μοντρεαλ του Καναδά και προπονούμαι για ένα ολόκληρο καλοκαίρι στο MÉNARD GIRARDIN ACADEMY όπου είχα την ευκαιρία να βρεθώ σε φιλικά με το Νο2, Νο3 και Νο7 της αντίστοιχης κατηγορίας. Είχαμε την τιμή να μας μαγνητοσκοπήσει ένα τοπικό ελληνικό κανάλι το CHCR και να μας δείξει σε ελληνική εκπομπή.  Λίγο πριν την αποχωρησή μου εκπρόσωποι της Καναδικής Εθνικής Ομάδας, μου προσφέρουν μια θέση στο team τους και μια υποτροφία για να σπουδάσω σε γαλλικό κολλέγιο παίζοντας τέννις παράλληλα. Γύρισα πίσω νομίζοντας ότι το όνειρο για μένα μόλις ξεκινούσα.Δυστυχώς όμως  αυτό παρέμεινε σαν όνειρο, η προσφορά δεν εξαργυρώθηκε ποτέ. Συνέχισα να παίζω τέννις στην Ελλάδα.

Έπειτα από αυτό ακολούθησαν και άλλα τουρνουά ,πάντα βρισκόμουν στην 1^η δεκάδα της βαθμολογίας, με καλύτερη θέση το Νο 3 , έπειτα από το τέλος Πανελληνίου Πρωταθλήματος το 1997. Από εκεί και πέρα έλαβα μέρος σε σχολικούς αγώνες, παρακολούθησα Πανευρωπαικούς στην Γαλλία, αλλά μετά από τραυματισμό και προσωπική κακή ψυχολογική διάθεση σταμάτησα επαγγελματικά το τέννις φεύγοντας για σπουδές στο εξωτερικό.

Έμαθα πολλά, ωρίμασα πολύ πιο πριν από την ηλικία μου και έμαθα επίσης πώς είναι να πειθαρχείς όταν ακόμα ίσα ίσα ξέρεις να μιλάς. Πώς είναι να φτιάχνεις το πλάνο της ζωής σου και να ξέρεις τι «θέλεις να κάνεις όταν θα μεγαλώσεις» πριν ακόμα γίνεις έφηβος. Θα το ξαναέκανα χίλιες φορές ακόμα και αν ήξερα ότι το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο. Το τέννις είναι ένα παρεξηγημένο άθλημα, στην Ελλάδα πάντα, και ευτυχώς που τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει ο κόσμος και το αντιλαμβάνεται διαφορετικά. Θα ήθελα πολύ να διδάξω όλους εκείνους που θα ήθελαν να μάθουν περισσότερα για αυτήν την εκπληκτική πολεμική τέχνη (γιατί κατ’ εμέ αυτό είναι στην ουσία) είτε εάν επρόκειτο για επαγγελματίες, είτε ερασιτέχνες. Η μαγεία βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια.

Το σημαντικότερο συστατικό του να παίζει κάποιος με σταθερό βάθος στα χτυπήματά του, είναι το δίνει ύψος στις μπαλιές του. Όπως μπορείτε να δείτε στο παρακάτω βίντεο (το οποίο είναι περισσότερο μια γραφική απεικόνιση του πως φαίνονται τα χτυπήματα με βάθος) αν μπορέσετε να δημιουργήσετε μια ‘γέφυρα’ πάνω από το φιλέ, τότε όχι μόνο θα αποφύγετε το λάθος των χτυπημάτων πάνω στο φιλέ, αλλά και θα είναι πιο εύκολη η διεκδίκιση με αξιώσεις του ράλυ αυτού.

Το ‘Top spin’ είναι ένας κύριος παράγοντας στο μοντέρνο τένις γιατί επιτρέπει στον αθλητή, παρόλο που δίνει ύψος στο χτύπημά του, να έχει αυτό δύναμη και ρυθμό. Επίσης το ‘top-spin’ επιτρέπει στους παίχτες να παίζουν με ασφάλεια χτυπήματα ένα μέτρο πριν από τη βασική γραμμή, αφού το μπαλάκι κατά την αναπήδηση θα φύγει αρκετά πιο πίσω, κρατώντας τον αντίπαλο μακρυά από χτύπημα με καλές επιθετικές αξιώσεις.

Το DVD μας με την ονομασία Pro-Drills DVD παρέχει αρκετή βοήθεια και πληροφορίες πάνω σε αυτό το θέμα αλλά και πολλές ακόμη συμβουλές…

Dav id Sammel (μετάφραση)

]]> http://tennis4everyone.gr/2008/01/%cf%80%cf%89%cf%82-%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%af%ce%be%ce%b5%cf%84%ce%b5-%ce%bc%ce%b5-%ce%b2%ce%ac%ce%b8%ce%bf%cf%82/feed/ 0 http://tennis4everyone.gr/2008/01/backhand-%ce%bc%ce%b5-%ce%b4%cf%8d%ce%bf-%cf%87%ce%ad%cf%81%ce%b9%ce%b1-%cf%80%cf%89%cf%82-%ce%bd%ce%b1-%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%86%cf%8d%ce%b3%ce%b5%cf%84%ce%b5-%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%ce%b9/ http://tennis4everyone.gr/2008/01/backhand-%ce%bc%ce%b5-%ce%b4%cf%8d%ce%bf-%cf%87%ce%ad%cf%81%ce%b9%ce%b1-%cf%80%cf%89%cf%82-%ce%bd%ce%b1-%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%86%cf%8d%ce%b3%ce%b5%cf%84%ce%b5-%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%ce%b9/#comments Thu, 24 Jan 2008 21:32:02 +0000 admin http://tennis4everyone.gr/tennis3/?p=17 Backhand με δύο χέρια (πως να αποφύγετε ένα κοινό λάθος)

Θα έχετε ακούσει και παρατηρήσει όταν παρακολουθείτε Τένις πως οι καλοί παίχτες είναι χαλαροί και όχι «τσιτωμένοι» όταν χτυπούνε το μπαλάκι.

Το βιντεάκι αυτό σας παρουσιάζει ένα παράδειγμα ενός κοινού λάθους στο backhand, το οποίο οδηγεί στη δύσκαμπτη εκτέλεση του χτυπήματος.

Στο DVD μας DVD 5 – ‘Biomechanics’ προσδιορίζεται σαφώς η φυσική και αποδοτική αλυσίδα της κίνησης των παιχτών.

Χωρίς τη σωστή διάταξη στην κινητική αλυσίδα, οι παίχτες θα αισθανθούν συχνά μουδιασμένοι ή θα εκτελέσουν ένα κτύπημα αδέξια, το οποίο είναι σαφώς προφανές στο παραπάνω βίντεο.

Οι γοφοί πρέπει να απελευθερωθούν για να εκπληρώσουν περιστροφή και δύναμη καταλήγοντας παράλληλα προς στο δίχτυ.

Η Μαρία Sharapova είναι ένα ισχυρό παράδειγμα της πλήρους two-handed περιστροφής.

Και στην κλειστή θέση πάνω, αλλά και στην ανοικτή θέση κάτω, σημειώστε τρία βασικά σημεία:

1. Οι ώμοι τελειώνουν παράλληλα προς το δίχτυ έχοντας κάνει πλήρη περιστροφή.

2. Οι γοφοί τελειώνουν παράλληλα προς το δίχτυ έχοντας κάνει πλήρη περιστροφή (λιγότερη περιστροφή στην ανοικτή θέση). 3. Τα πόδια έχουν περιστραφεί και δείχνουν προς το δίχτυ.

David Sammel (μετάφραση)

Πολλοί παίκτες, νέοι στην αντισφαίριση, βρίσκουν δύσκολο το να κινήσουν το σώμα τους ως δύο ξεχωριστές μονάδες. Το αποτέλεσμα είναι ακαμψία στη μετακίνηση τους και άσχημα χτυπήματα. Είναι σημαντικό οι παίχτες να μαθαίνουν να ανοίγουν σωστά τα ισχία και τα πόδια τους ώστε να επιτρέπουν την ομαλή κίνησή και μεταφορά του βάρους τους.

Στη διπλανή απεικώνιση ο Grosjean ανοίγει το ισχίο και το σωστό πόδι του, το οποίο του επιτρέπει να περιστρέψει το πάνω σώμα του εύκολα και έτσι να είναι σε θέση να κινηθεί άνετα και αποτελεσματικά προς τα δεξιά του.

Το παρακάτω βίντεο δίνει έμφαση στο βασικό λάθος που γίνεται και στο πόσο δύσκαμπτα γίνονται τα πόδια όταν το ισχίο και το πόδι δεν ανοίγουν χωριστά από το σώμα ως η πρώτη κίνηση για την επίτευξη ενός χτυπήματος είτε όταν δε συσσωρεύουν το βάρος στο σωστό πόδι πρίν το forehand.

David Sammel (μετάφραση)

Αυτό το ονομάζω «βρίσκοντας τον τρόπο να κάνεις μια δήλωση πρόθεσης».
Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να το επιτύχετε αυτό, τους οποίους σας προσφέρουμε παρακάτω:

Πώς να κάνετε μια «δήλωση»

Χτυπήστε μια «Μεγάλη Βολή» από τη βασική γραμμή που να είναι νικητήρια.

Κάνετε ένα καλό παίξιμο στην καλύτερη βολή του αντιπάλου σας. (Όταν ξέρετε ποια βολή είναι το αγαπημένο όπλο του αντιπάλου σας, δείξτε οτι το γνωρίζετε απαντώντας με μια δυνατή βολή).

Χτυπήστε έναν άσσο σε ένα κρίσιμο σημείο.

Χτυπήστε 3-4 δυνατά πρώτα σερβίς στη σειρά.

Σερβίρετε κατά πάνω του αντιπάλου. (Αυτό είναι επίσης πολύ αποτελεσματικό στο δεύτερο σερβίς, όταν ο αντίπαλος στέκεται πιο κοντά, με την πρόθεση να επιτεθεί).

Σταθείτε κοντά στο δεύτερο σερβίς του αντιπάλου (Δείξτε την πρόθεση για επίθεση).

Δείξτε στον αντίπαλό σας πως είστε πρόθυμος και ενθουσιώδης με το να του δείξετε την καθαρή πρόθεσή σας να του επιτεθείτε στο σερβίς του με:

1. Καλή εκτέλεση της επιστροφής του σερβίς του.

2. Κινήσεις με ξωηρά χοροπηδήματα. Δώστε στον αντίπαλό σας ένα διαφορετικό βλέμμα πριν από το σερβίς του.

3. Πηγαίνετε τρέχοντας προς την καρέκλα σας μετά από σπάσιμο του σερβίς του αντιπάλου σας ή αν φτάσατε κοντά στο να το σπάσετε.

Υπαγορεύστε την ταχύτητα της αλλαγής μεριάς.

Φέρτε στον αντίπαλο στο φιλέ και επιχειρείστε να περάσετε τη μπαλλιά κατευθείαν πάνω στον αντίπαλο.

Επιχειρείστε μπαλλιά κάρφωμα.

Πολύ καλό χτύπημα μετά από καλό 1ο σερβίς του αντιπάλου. Μελετήστε ένα αρχικά, ώστε να προσδοκήσετε νωρίς ένα πάγιο χτύπημα.

Δώστε στον αντίπαλό σας ένα διαφορετικό βλέμμα πριν από το σερβίς του, με το να αλλάξετε τη θέση υποδοχής σας.

Κάνετε το θόρυβο όταν χτυπάτε το μπαλλάκι. (Δυνατό γρύλισμα ή εκπνοή του αέρα)

Χρησιμοποιήστε το χιούμορ. (Μια περίπτωση αυτού είναι το να χαμογελάσετε μετά από μια νικιτήρια μπαλλία του αντιπάλου αναγνωρίζοντας το παίξιμό του, ή μετά από παίξιμο του αντιπάλου κατά πάνω σας με ένα ξινισμένο χαμόγελο).

Σταθείτε αγέροχα με καρφωμένο βλέμμα προς τη μεριά του αντιπάλου πριν το σερβίς σας.

Έμμονη ματιά μετά από ένα καλό volley.

H ταχύτητα που χρησιμοποιείται για να κυνηγήσετε κάθε μπαλλιά και να την επιστρέψετε πίσω με έλεγχο.

Δυνατή υψωμένη γροθιά μετά από σπάσιμο του σερβίς του αντιπάλου.

Μιλήστε στον εαυτό σας: «Μπορώ να το κάνω! Μ’αρέσει να αγωνίζομαι για κάθε πόντο! Μπορώ να τα δίνω όλα και να είμαι ήρεμος στο μυαλό την ίδια στιγμή!»

Η επιθετικότητα που θα χρησιμοποιήσετε με την πρώτη ευκαιρία έπειτα από μια «δήλωση» που έχει κάνει ο αντίαπαλος (αυτό είναι ένα τεράστιο κλειδί στην ανάκτηση της ηρεμίας σας όταν βλαφθείτε από ένα πολύ καλό παίξιμο του αντιπάλου σας).

Πρώτος πόντος του παιχνιδιού: Σερβίρετε ένα πολύ καλό σερβίς ή σερβίρετε και ανεβείτε στο φιλε (serve and volley) για να δείξετε την πρόθεσή σας να κερδίσετε τον αγώνα δυναμικά. Στην επιστροφή, δοκιμάστε την επίθεση ή επιστρέψτε μια καλή μπαλλιά με πλήρη εστίαση, για να δείξετε ότι ο αντίπαλός σας θα πρέπει να παλεψει για να κερδίσει τα games που σερβίρει.

Να είστε προετοιμασμένος να κάνετε κάτι εντελώς διαφορετικό αν χρειαστεί για να αλλάξετε τη ροή του παιχνιδιού, αν είστε εντελώς εκτός αγώνα (ξαφνικό drop shot, ένα game χωρίς καθόλου ρυθμό, ριψοκίνδυνες νικιτήριες μπαλλιές ή ακόμη για να δοκιμάσει την ταλάντευση η ορμή ο τρόπος σας εάν είστε συνολικά από την αντιστοιχία. (Ο ξαφνικός πτώση-πυροβολισμός, ένα παιχνίδι κανενός ρυθμού, πηγαίνει για τους υψηλού κινδύνου νικητές για ένα παιχνίδι, ή ακόμα σερβίρετε ένα πολύ εύκολο 1ο σερβίς).

David Sammel (μετάφραση)

Αυτό σημαίνει ότι πρέπει πρώτα να αποφασίσετε ποιον μυ θέλετε για γυμνάσετε, και έπειτα να χρησιμοποιήσετε τη σωστή άσκηση. Για να βελτιώσετε την απόδοσή σας σε ένα αθλημα, πρέπει να ασκήσετε τους μυς και τις ενώσεις που χρησιμοποιούνται στο άθλημα αυτό, καθώς επίσης και την ταχύτητά σας. Το πρόγραμμα που θα ακολουθήσετε πρέπει να ταιριάζει στις ανάγκες σας.

ΥΠΕΡΦΟΡΤΩΣΗ:
Για να βελτιώσετε την ικανότητα ενός μέρους του σώματός σας, πρέπει να το υπερφορτώσετε. Αυτός σημαίνει ότι πρέπει να το εξασκείτε πιο σκληρά από το συνιθησμένο. Έτσι με την πάροδο του χρόνου το μέρος αυτό του σώματος προσαρμόζεται για να ικανοποιήσει την αυξανόμενη απαίτηση.

ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ:
Αυξήστε τη συχνότητα της άσκησης – πόσο συχνά το κάνετε. Παραδείγματος χάρη αρχίστε να ασκήστε δύο φορές την εβδομάδα, κατόπιν αυξήστε τη συχνότητα στις τρεις ή τέσσερις φορές.

ΠΡΟΟΔΟΣ:
Το σώμα σας παίρνει κάποιο χρόνο να προσαρμοστεί στις αυξανόμενες απαιτήσεις που δημιουργύνται με την εξάσκηση. Έτσι πρέπει να ενισχύσετε το επίπεδο άσκησής σας βαθμιαία ή σταδιακά. Διαφορετικά διακινδυνεύετε να τραυματίσετε τους μύες σας ή άλλους τραυματισμούς.

Τις μεγαλύτερες αλλαγές θα τις παρατηρήσετε νωρίς στο πρόγραμμα της προπόνησής σας. ‘Οσο πιο πολύ βελτιώνετε τη φόρμα σας, τόσο πιο δύσκολη γίνεται η περεταίρω βελτίωση της φυσικής σας κατάστασης. Αυτό δείχνει πως φτάνετε κοντά στα όρια των δυνατοτήτων σας και αν συνέχίσετε να εξασκείστε με συνέπεια και συνέχεια η κατάστασή σας θα μείνει σε σταθερά επίπεδα.

ΑΝΤΙΣΤΡΕΨΙΜΟΤΗΤΑ:
Δυστυχώς, οι βελτίωση της φυσικής κατάστασης είναι αναστρέψιμη. Αν ασκηθείτε σκληρά το σώμα σας γίνεται πιο ικανό. Αν σταματήσετε να ασκείστε, τότε χάνετε ξανά τη φυσική σας κατάσταση.

Θα πάρει μόνο τρεις ή τέσσερις εβδομάδες για να χάσετε τη φυσική σας κατάσταση. Χάνετε την αντοχή, τη δύναμη, την ευελιξία και την ταχύτητα. Γρήγορα χειροτερέυει η απόδοσή σας στο τρέξιμο ή στην κολύμβηση επειδή οι μύες σας γίνονται φτωχότεροι στη χρησιμοποίηση του οξυγόνου. Οι μύες που δεν χρησιμοποιούνται αδυνατούνε ή ατροφούνε.

ΕΝΤΑΣΗ:
Αύξηση της έντασης της άσκησης – πόσο συχνά το κάνετε. Παραδείγματος χάρη αυξήστε την ταχύτητα στο τρέξιμο ή αυξηστε τα βάρη στις έλξεις.

ΔΙΑΡΚΕΙΑ:
Αυξείστε το χρόνο που ξοδεύετε στην άσκηση. Εάν είστε αρκετά εκτός φόρμας, μπορείτε να αρχίσετε τρέξιμο για περίπου πέντε λεπτά τη φορά και εβδομάδα με τη βδομάδα να αυξήσετε τα λεπτά σε τριάντα.

Εάν διαπιστώνετε ότι χτυπάτε το μπαλάκι μακρυά ή πάνω στο φιλέ, τότε το πρώτο πράγμα που πρέπει να ελέγξετε είναι εάν προσέχετε το μπαλάκι αρκετά.

Επικεντρωθείτε στο να βλέπετε το μπαλάκι να χτυπά ουσιαστικά τις χορδές της ρακέτας. Αυτό θα σας βοηθήσει για να χτυπήσετε το μπαλάκι μπροστά από το σώμα σας και να αναγκάσει τα μάτια σας να μείνουν πάνω στη μπάλλα. Το πιο κοινό λάθος είναι το κεφάλι που ανασηκώνεται νωρίς πριν το κτύπημα, για να κοιτάξει το στόχο. Εστιάζοντας με προσήλωση το μπαλάκι θα αποτρέψει το παραπάνω από το να συμβεί.

Όταν προπονείστε, κάντε εξάσκηση στο να παρατηρείτε το μπαλλάκι πάνω στις χορδές, και αυτό θα σας διδάξει πως να προσέχεται τη μπάλλα όσο χρειάζεται. Θυμηθείτε – είναι σπάνιο με πλήρη ταχύτητα στα επίγεια κτυπήματα να δει κανείς το μπαλάκι να χτυπάει τις χορδές πραγματικά, αλλά η προσπάθεια αυτή θα σας βοηθήσει ώστε να κρατήσετε το κεφάλι σε ισσοροπία, το οποίο αποτελεί θεμελιώδη αρχή για την επίτευξη της συνέπειας.

Προσέξτε τον Federer στο παρακάτω βίντεο πως παρακολουθεί το μπαλάκι καθ’όλη τη διάρκεια της τροχιάς του μέχρι να έρθει σε επαφή με τις χορδές της ρακέτας του. Δε βιάζεται να πάρει τα μάτια του από το μπαλλάκι και να κοιτάξει το στόχο γιατί όντας συγκεντρωμένος στο χτύπημα και κοιτάζωντας το μπαλάκι, ξέρει ακριβώς σε ποιό στόχο το στέλνει.

Εάν χτυπάτε τις βολές σας πολύ κοντινές, σιγουρευτείτε να τις δώσετε περισσότερο ύψος (δείτε το forehand βίντεο για το «water level»). Εάν πάλι διαπιστώσετε ότι δεν έχετε αρκετή διείσδυση, μετά από κάθε βολή, προσπαθήστε να κάνετε ένα βήμα πίσω από το μπαλάκι μετά από κάθε επαφή, το οποίο θα αναγκάσει το βάρος του σώματός σας να είναι πίσω από το μπαλάκι, το οποίο με τη σειρά του θα δώσει μεγαλύτερη ισορροπία και μήκος στο χτύπημά σας.

Εάν διαπιστώνετε ότι ενώ χτυπάτε τη σφαίρα καλά, αλλά και πάλι μακρυά, προσπαθήστε να σιγουρευτείτε ότι δε κλίνετε ελαφρώς προς τα πίσω, όταν χτυπάτε τη σφαίρα. Ο άλλος λόγος για αυτό, είναι ότι δεν χτυπάτε με αρκετό topspin.

David Sammel (μετάφραση)