Της Μαρίας Μακράκου

Η ένταση, η σωματική έξαρση,η κορύφωση της αδρεναλίνης, είναι μερικά από τα συναισθήματα που μπορεί να σου ξυπνήσει μια παρτίδα τέννις. Το γήπεδο, η επαφή με την μπάλα, η αίσθηση του έντονου ανταγωνισμού, η έντονη ενεργοποίηση του σώματος και του μυαλού,η επίμονη προσπάθεια για την επίτευξη του τελικού στόχου. Ακούγεται περίεργο έτσι δεν είναι?

Ξανά-υπογραμμίστε πως δεν έχει σημασία αν παίζεται αυτή η παρτίδα σε ένα συνοικιακό γήπεδο ή στο Ολυμπιακό στάδιο, ή στο Wimbledon. Η νοοτροπία όπως έχουμε πει πρέπει να είναι η ίδια. ‘Αρα τα συναισθήματα θα είναι τα ίδια. Το μόνο που αλλάζει στους επαγελματίες είναι απλά ο βαθμός αυτής της κλίμακας των συναισθημάτων. Αυτό λοιπόν ήδη το έχω τονίσει αρκετές φορές και θα το κάνω συνέχεια,ακόμα και αν αυτό φτάνει να γίνεται κουραστικό.

Για να υπάρξει όμως αυτή η κλίμακα των συναισθημάτων, σε ένα τέτοιο ιδιαίτερα βαθμό, θα πρέπει ένας παίχτης, να μπορεί να κινηθεί κυριολεκτικά και μεταφορικά μέσα στο μυαλό του και να παίξει νοητικά χωρίς την μπάλα. Είναι άκρως σημαντική, ίσως η σημαντικότερη, η κίνηση μέσα στο γήπεδο χωρίς την μπάλα και χωρίς την ρακέτα. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως η ρακέτα είναι το βοήθημα, το εργαλείο-το μέσον- και έτσι κυρίαρχοι είμαστε εμείς. Μπορούμε να την «τιθασεύσουμε» και να την χειριστούμε όπως θέλουμε. Παρόλο που έχει και η ίδια τις σημαντικές λεπτομέρειές της και χρήζει προσοχής, για την ώρα ας την βάλουμε στην λίστα αναμονής.

Στα περισσότερα αθλήματα που είναι ατομικά αλλά αντιμετωπίζουν ένα αντίπαλο, η διαδικασία εκμάθησής τους γίνεται πάντα στην αρχή και για αρκετό χρονικό διάστημα χωρίς τα ανάλογα βοηθήματα. Πάρτε για παράδειγμα το ποδόσφαιρο. Στην Βραζιλία τα παιδιά που ξεκινούν, για 6 μήνες προπονούνται σε θαλάσσια άμμο χωρις την  μπάλα. Στο Kick Boxing για 5 με 6 μήνες οι αθλητές προπονούνται χωρίς γάντια και έξω από το ring παίζοντας μόνο με το σώμα και τις «σκιές».

Είτε διαλέξεις να είσαι επιθετικός σαν παίχτης είτε αμυντικός θα πρέπει να θυμάσαι πως η επίθεση είναι πιο δύσκολη να «μαθευτεί» από την άμυνα όπου η ίδια προ- υπάρχει θα λέγαμε σαν ένστικτο μέσα στον κάθε άνθρωπο. Είναι η πρώτη αντίδραση που εξωτερικεύεται αν έρθει αντιμέτωπος με τον κίνδυνο, τον φόβο, την απειλή. Πολύ πιο δύσκολα θα επιτεθεί, ενώ θα αμυνθεί σχεδόν φυσικά.

Δουλέυοντας την κίνηση χωρίς την μπάλα, δουλέυουμε αυτήν την παραπάνω σειρά και σταδιακά την αλλάζουμε έτσι ώστε η αντίδρασή μας επιθετικά να έρχεται πρώτη.

Για να το κάνουμε πιο ξεκάθαρο, όταν μιλάμε για άμυνα και επίθεση δεν αναφερόμαστε στην τεχνική και τον τρόπο παιξίματος.  Μιλάμε για την συμπεριφορά μας και την ψυχική μας προδιάθεση (Attitude), τον τρόπο του «σκέπτεσθαι». Προσοχή όμως, μπορεί να σκέφτεσαι επιθετικά και να παίζεις αμυντικά (τεχνικά), ή πάλι να σκέφτεσαι επιθετικά και να παίζεις και επιθετικά αλλά σε καμμία περίπτωση δε θα πρέπει να επιτρέπεις το μυαλό σου να σκέφτεται αμυντικά. Εδώ είναι το κλειδί.

Ας ξαναγυρίσουμε λοιπόν στο νοητό παιχνίδι μας και ας πάρουμε το γήπεδό μας.

Τι σημαίνει επίθεση- επιθετικός παίχτης:

i) Δεν περιμένεις την μπάλα να έρθει προς τα εσένα αλλά κινείσαι εσύ προς αυτήν.

ii) Η αναμονή σου κατά τη διάρκεια,είναι ακριβώς στην γραμμή της baseline, λίγο πιο μπροστά ή ακριβώς πίσω από αυτήν, ποτέ όμως πολύ πίσω, πάνω από 3 βήματα.

iii) Τα χτυπήματα γίνονται σε 1ο χρόνο, που σημαίνει πως μόλις η μπάλα χτυπήσει το γήπεδο, πριν προλάβει να πάρει το μέγιστο ύψος (Σχήμα 2)

iv) Ακόμα και αν βρίσκεσαι σε δυσμενή θέση, να μπορείς με την κατάλληλη τοποθέτηση του σώματος να αντιστρέφεις την κατάσταση.

v)    Η κίνηση μέσα στο γήπεδο είναι πάντοντε διαγώνια και κάθετη- ποτέ παράλληλη με την μπάλα (Αυτό ισχύει και όταν η μπάλα αναγκαστικά μας βγάζει πίσω από την baseline-όπως φαίνεται στο Σχήμα 1).

Αντιστοίχως, άμυνα- αμυντικός παίχτης σημαίνει:

i) Πάντα περιμένεις την μπάλα να έρθει σε σένα.

ii) Η αναμονή σου κατά τη διάρκεια είναι πολύ πίσω από την baseline και ότι και αν γίνει εσύ παραμένεις εκεί.

iii)  Τα χτυπήματα γίνονται σε 3ο χρόνο,που σημαίνει, πως η μπάλα, αφού ήδη έχει χτυπήσει μια φορά στο γήπεδο έχει πάρει την τελική της καμπύλη προς το έδαφος,λίγο πριν χτυπήσει το γήπεδο για δεύτερη φορά (Σχήμα 2).

iv) Η κίνηση στο γήπεδο είναι παράλληλη με την μπάλα.

Τώρα ας δούμε πως μπορεί να δουλευτεί σωστά αυτή η νοοτροπία.Μερικές προτεινόμενες ασκήσεις όπως παρακάτω:

Πεταλούδα: Βρίσκεσαι στη baseline ακριβώς επάνω στη γραμμή. Δες το Σχήμα 1 και τα βέλη που θα σε κατευθύνουν. Αρχικά προσπάθησε σε ένα γρήγορο χρόνο να κάνεις όπως δείχνει το σχήμα. Αρχικά κάνε το απλά για να δεις πως πρέπει να κινηθείς. Δηλαδή από την baseline, πάντα με το σώμα μπροστά να μη γυρίζετε ποτέ πλάτη ακολούθα τα βέλη. Βάλε κάποια σημάδια π.χ κώνους ή μπάλες. Ακούμπησε τα σημεία με την άκρη του χεριού σου και κατευθύνσου πίσω στη baseline είτε με πλάγια (κάθετα βήματα), είτε με προς τα πίσω. Απαραίτητη προϋπόθεση πως δεν ξεκινάς ενώ το σώμα σου βρίσκεται σκίνητο. Δώσε 5-6 δευτερόλεπτα στον εαυτό σου να προετοιμαστεί με επιτόπου πηδηματάκια.

Επέλεξε να κάνεις σετάκια πχ των 3 ή των 5. Έπειτα χρονομέτρησε τον εαυτό σου και κράτα αρχείο. Κάνε το 2-3 φορές την εβδομάδα αναλόγως με τις ώρες που διαθέτεις για το τέννις ή/ και την γυμναστική. Έτσι θα βλέπεις και θα καταγράφεις την βελτίωσή σου. Βάζε πάντα και ένα χρόνο ως όριο για να το χειριστείς σωστά και να μπορείς έτσι να βλέπεις την πρόοδο.

Η ίδια άσκηση ισχύει και για την ανάποδη πεταλούδα. Δηλαδή στα σημεία που κινείσαι πίσω και κάθετα στην baseline. Οι προϋποθέσεις οι ίδιες. Ιδανικά θα συμπεριλαμβάνεις στην άσκηση και την κανονική κίνηση στην πεταλούδα αλλά και στην αντίστροφη.

Μια δεύτερη άσκηση, για να μπορέσει κάποιος να μάθει αυτήν την «επιθετική συμπεριφορά», είναι η εξής (Βάλτε κάποιον που γνωρίζει από τέννις έτσι ώστε να μπορεί να γίνει σωστά).

Πεταλούδα 2: Ο συμπαίχτης λοιπόν ας σταθεί κοντά στην service line και ας στοχεύει στις γωνίες και στα σημεία που εσείς έχετε τοποθετήσει από την προηγούμενη άσκηση τους κώνους ή τις μπάλες. Χωρίς ρακέτα και μόνο με το σώμα και τα γρήγορα πόδια σας, να κινείστε εσείς προς την μπάλα, πάντα κάθετα και όχι παράλληλα. Σε συνεννόηση με τον συμπάιχτη σας να φτιάξετε την άσκηση, για παράδειγμα τον αριθμό των σετ και πάντα με μετρήσιμο χρόνο.

Πάντα θυμόμαστε πως η πλάτη ειδικά στην κανονική πεταλούδα δε γυρίζει ποτέ προς στον αντίπαλο και όλες οι κινήσεις με πλάγια η/και πίσω βήματα.

Καλή αρχή!

Η Μαρία Μακράκου έχει μια μακρόχρονη εμπειρία στο χώρο του τένις που ξεκίνησε από τα 8 της χρόνια ως αθλήτρια με συμμετοχές στην Εθνική ομάδα και συνεχίζεται μέχρι σήμερα ως προπονήτρια ιδιαίτερων μαθημάτων αντισφαίρισης. Μπορείτε να επικοινωνήσετε με τη Μαρία στο mmakrakos@gmail.com και να τις θέσετε οποιαδήποτε ερωτήματα. Αναλυτικό βιογραφικό της Μαρίας είναι διαθέσιμο στη σελίδα αυτή.